เมื่อปี 2534 หนุ่มรูปหล่อนักเรียนนอกคนหนึ่ง

เดินเข้าไปที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

เพื่อขอสมัครเป็นอาจารย์ประจำคณะเศรษฐ

ศาสตร์ ด้วยคุณสมบัติต่างๆที่พิเศษแตกต่าง

คณาจารย์ประจำคณะจึงสนใจที่จะรับ

เขามาเป็นอาจารย์ทันที

โดยระเบียบปฏิบัติปกติ การที่จะรับอาจารย์

ของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ระดับปริญญาโท

จะต้องผ่านการสอบข้อเขียน แต่ด้วยดีกรี

ของคุณอภิสิทธิ์ รวมทั้งจดหมายอ้างอิงจาก

Dean ของมหาวิทยาลัย Oxford คณะอาจารย์

ทั้งหมดจึงใช้วิธีให้คุณอภิสิทธิ์นำเสนอผลงาน

ทางวิชาการ เมื่อจบการพรีเซ็นต์ที่น่าประทับใจ

คณะกรรมการก็ลงมติเป็นเอกฉันท์ในการจ้าง

คุณอภิสิทธิ์เป็นอาจารย์ทันที

ในจดหมาย Reference ของคณะบดีจาก

Oxford ได้เขียนไว้ว่า เป็นเรื่องไม่ปกติที่

มหาวิทยาลัย Oxford จะเขียน Reference ให้

กับใคร แต่สำหรับคุณอภิสิทธิ์เป็นเรื่องยกเว้น

ที่ท่านอยากจะเขียนให้ทราบความพิเศษของ

คุณอภิสิทธิ์ คุณอภิสิทธิ์มีผลงานการเรียนใน

Oxford ที่ไม่ควรเรียกว่าดี แต่ต้องเรียกดีเลิศ

เพราะในบรรดานักศึกษาในรุ่นสามร้อยกว่าคน

คุณอภิสิทธิ์มีคะแนนเป็นอันดับหนึ่ง แต่ผลงาน

ที่เป็นเลิศเช่นนั้นก็ไม่ได้ทำให้คุณอภิสิทธิ์

มีความหยิ่งทนงแต่อย่างใด นอกจากนี้

คุณอภิสิทธิ์ยังเป็นประธานชมรมโต้วาทีใน

Oxford ด้วย

อาจารย์อภิสิทธิ์ได้บอกกับคณาจารย์ที่ม.ธ.

ว่าเขาอาจจะเป็นอาจารย์ไม่นานเพราะความ

ใฝ่ฝันของเขาคือ ต้องการจะทำงานทางด้าน

การเมือง อาจารย์อภิสิทธิ์ Popular มากในเหล่า

นักศึกษาในสมัยนั้น ไม่เพียงแต่เพราะรูปร่าง

หน้าตา แต่เป็นเพราะความเป็นคนที่ชอบสอน

มีวิญญาณความเป็นครูอดทนในการอธิบาย

เรื่องยากๆให้กับนักศึกษาฟังได้อย่างไม่รู้เบื่อ

หลังจากเป็นอาจารย์ที่ ม.ธ. ได้เพียงปีเศษ

คุณอภิสิทธิ์ก็ได้ลาออกมาเพื่อลงสมัครเลือกตั้ง

ในการเลือกตั้งทั่วไปปี 2535 คุณอภิสิทธิ์ ฝ่า

กระแสนิยมในพรรคประชาธิปัตย์ ได้รับ

เลือกตั้งเป็นสส.หนึ่งเดียวของพรรคฯ ใน

กรุงเทพมหานคร หลังจากนั้นก็มีบทบาท

ได้รับความไว้วางใจจากพรรคฯในการทำงาน

การเมืองมาตลอด

ถึงแม้ว่าคุณอภิสิทธิ์จะไม่ได้มีบทบาทใน

ฐานะรัฐมนตรีในกระทรวงสำคัญๆ มากมาย

มีเพียงประสบการณ์ในตำแหน่งรัฐมนตรีประจำ

สำนักนายกฯ ในสมัยรัฐบาลคุณชวนเท่านั้น

แต่ในความเป็นจริง คุณอภิสิทธิ์ก็ได้แสดงฝีมือ

และมีบทบาทสำคัญในคณะกรรมการในการ

ออกนโยบายทางเศรษฐกิจ การเงิน การคลัง

ที่สำคัญคนหนึ่งในช่วงนั้น และ ยังเป็นเหมือน

มือขวาสำคัญของคุณชวน ได้ร่วมประชุมใน

ระดับนานาชาติที่สำคัญมาหลายเวที จนเรียก

ได้ว่า คุณชวนจะขาดคุณอภิสิทธิ์ไม่ได้ในการ

เดินทางไปต่างประเทศทุกครั้ง

ในวัย 44 วันนี้คุณอภิสิทธิ์มาถึงจุดสูงสุด ตาม

ฝันที่ตั้งไว้ตอนเริ่มต้นอาชีพอาจารย์ คือการ

เป็นนายกรัฐมนตรี ของประเทศไทยคนที่ 27

ด้วยหน้าตาที่ดูเด็ก รูปหล่อ จึงทำให้คนรู้สึกว่า

อายุยังน้อยที่จะเป็นนายก แต่ด้วยประวัติและ

ประสบการณ์ของคุณอภิสิทธิ์ที่สั่งสม อายุ 44

ไม่น้อยเกินไปที่จะดำรงตำแหน่งสำคัญนี้

เพราะในประวัติศาสตร์ มรว.เสนีย์ ปราโมช ก็

เป็นนายกฯตอนอายุ 41 ส่วน จอมพล ป. นั้น

เป็นตอน 40 ปีเท่านั้น

ในขณะที่หลายคนเรียกชื่อล้อเลียนคุณอภิสิทธิ์

ว่า “โอบามาร์ค” ผมเองอยากจะตั้งชื่อให้ใหม่

ว่า “landMARK” เพราะคุณอภิสิทธิ์เปรียบ

เสมือนแลนด์มาร์คของการเมือง เป็นนักการ

เมืองในฝันที่หลายๆคนอยากจะให้ประเทศเรา

มีเยอะๆ เป็นคนมีความรู้ ความสามารถ ประวัติดี

มีความคิด มีวิสัยทัศน์

ในวันที่คุณอภิสิทธิ์ ได้รับความไว้วางใจก็อยาก

ให้คุณอภิสิทธิ์ เป็น landMARK ของ

นายกรัฐมนตรีของประเทศ เป็นนายกรัฐมนตรี

ในฝัน มีความเป็นสากล กระทบไหล่ผู้นำ

ทั่วโลกได้อย่างองอาจ มีความรู้ความเข้าใจ

การบ้าน การเมือง มีฝีมือทางด้านเศรษฐกิจ

นำพาประเทศชาติให้มีความมั่นคงทั้งด้าน

การเมืองและเศรษฐกิจ (ซะที)

อยากให้ landMARK ของผมสร้างความเป็น

ปึกแผ่นทางการเมือง เป็นการเมืองใหม่

ในทัศนะของผมการเมืองใหม่ มาจาก

นักการเมืองใหม่ ไม่ใช่ระบบ ระบอบอะไรใหม่

ตราบใดที่เรายังมีนักการเมืองน้ำเน่าเก่าๆ

จะแก้ระบบ แก้รัฐธรรมนูญกี่รอบก็ยังไม่

สามารถเปลี่ยนให้เป็นการเมืองใหม่ได้อย่าง

แน่นอน

ขอให้คุณอภิสิทธิ์ไม่เห็นแก่พวกพ้อง

โควต้า หนักแน่นใช้อำนาจในทางที่ถูก

ใครผิดต้องดำเนินการให้เด็ดขาด

สร้างรากฐานธรรมาภิบาลทางด้าน

การเมืองให้นักการเมืองดีๆ อยู่ได้

ถ้าคุณเนวินบอกคุณอภิสิทธิ์ว่าอย่าทำให้

การเสียสละของกลุ่มเพื่อนเนวินครั้งนี้

ผิดหวัง ผมก็คิดว่าคุณอภิสิทธิ์ยิ่งต้องแคร์

ประชาชนที่สนับสนุนท่านมากยิ่งกว่า

หลายเท่าตัวนัก อย่าทำให้ประชาชน

ผิดหวังนะครับ “landMARK” ของผม

พระอาจารย์รูปหนึ่งที่วัดสุนันทวนาราม

จังหวัดกาญจนบุรี ที่ผมได้ไปปฏิบัตธรรมเร็วๆนี้

มีวิธีฝึกสติที่เรียกว่า “ระฆังแห่งสติ”

เข้าใจง่ายและทำให้ผมคิดถึงอะไรหลายๆอย่าง

ทั้งชีวิตตัวเองและเหตุการณ์รอบข้าง

ท่านให้เรานั่งพิจารณาลมหายใจเข้าออก

สบายๆไปเรื่อยๆ เป็นเวลา 10 นาที

ในระหว่างนี้ หากใจเผลอไปคิดเรื่องราวต่างๆ

ก็ขอให้ระลึกรู้ว่ากำลังคิด จนครบ 10 นาที

ท่านจะตีระฆัง กติกาก็คือไม่ว่าเรากำลังคิด

อะไรอยู่ก็ขอให้เรียกสติกลับคืนมาอยู่ที่

ลมหายใจเข้าออก

พวกเราก็เริ่มปฏิบัติตาม เวลาผ่านไป

เป็นเรื่องธรรมดาที่ใจของเราก็จะเผลอ

ออกจากลมหายใจไปคิดถึงเรื่องราวต่างๆ

ไปเรื่อยเปื่อย ครั้นเมื่อได้ยินเสียงระฆัง

แห่งสติดังกังวานใส เข้ามากระทบคลื่น

ความคิดที่กำลังท่วมท้น สติก็กลับมาตาม

กติกาที่พระอาจารย์บอกไว้ อยู่ที่ลมหายใจ

เข้าออกอันสงบปราศจากการคิดปรุงแต่งใดๆ

ชีวิตคนเราไม่ได้มีระฆังมาคอยเตือนให้มีสติ

เหมือนกุศโลบายที่พระอาจารย์ได้ให้ไว้

แต่หากเราหมั่นฝึกที่จะคอยฟังเสียงเล็กๆ

ในใจเราที่คอยแอบบอกตัวเองให้เรียกสติ

อยู่เสมอ เสียงเล็กๆนั้นก็จะเริ่มดังขึ้น เข้มแข็ง

ขึ้นแล้วเราก็จะเป็นผู้ที่ครองสติอยู่ได้เสมอ

ในการใช้ชีวิตปัจจุบันที่เต็มไปด้วยสิ่งเร้า

รอบข้าง เหตุการณ์ไม่พึงประสงค์รอบตัว

เป็นเรื่องง่ายมากที่จะทำให้จิตใจเราขุ่นมัว

ไปกับเรื่องราวต่างๆที่เรารับเข้ามาอย่างไร้สติ

หลายๆครั้งเราก็ผสมโรงเอาใจออกนอก

แสดงออกทางวาจาและการกระทำที่ร่วม

ไปในทางลบกับสถานการณ์ต่างๆ ซึ่งส่งผล

สะท้อนกลับมาทำให้เราเป็นทุกข์

ในทุกๆครั้งที่เราเผลอใจไร้สติ หากเราสังเกตุ

ตัวเองให้ดีจะมีเสียงเล็กๆคอยเตือนสติให้เรา

เรียกใจเรากลับมาข้างใน กลับมาพิจารณา

ตัวเอง ไม่ส่งใจออกนอกไปเพ่งโทษคนอื่น

เสียงเล็กๆนี้วันนี้อาจจะแผ่วเบาจนเราไม่อาจ

ได้ยินเลยเพียงเพราะว่าเราได้เคยชินกับ

ภาวะขาดสติไปแล้ว

เหตุการณ์สังคมบ้านเมืองทุกวันนี้ก็เช่นกัน

ดูเหมือนระฆังแห่งสติจะคอยเตือนพวกเราอยู่

เบาๆทุกวัน แต่เหมือนว่าจะไม่ค่อยมีใครตั้งใจ

ฟังอย่างจริงจัง ยังคงปล่อยให้ความโลภโม

โทศะ ครอบครองตัวเองและพวกพ้อง โดย

ไม่ยินดีกับหายนะที่อาจจะมาเยือนในอนาคต

มหันตภัยทางธรรมชาติเป็นเหมือนเสียงระฆัง

เบาๆที่ค่อยๆดังขึ้นๆเพื่อเตือนให้มนุษย์หยุด

การทำลายล้างธรรมชาติอย่างจริงจัง ทุกคน

ดูเหมือนจะได้ยิน แต่อาจจะยังไม่ดังพอให้

ทุกคนเรียกสติกลับมาจริงจังในการปกป้อง

ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

เสียงระฆังเบาๆ จากคนดีๆในบ้านเมือง หรือ

เสียงเตือนจากสภาวะเศรษฐกิจโลก หรือ

แม้แต่เสียงเหตุการณ์ความรุนแรงแตกแยก

ที่นับวันจะมากขึ้นเรื่อยๆ ยังคอยเตือน

นักการเมืองบ้านเราให้หยุด ความโลภเห็นแต่

อำนาจพวกพ้อง ดันทุรังกันครอบครองอำนาจ

และผลประโยชน์โดยไม่ได้สนใจเสียงที่จะบอก

ว่าภาวะล่มสลายของชาติกำลังรออยู่ข้างหน้า

หากยังดันทุรังกันอีก

น้ำตาของหัวหน้าพรรคการเมืองรุ่นเก๋าที่

เพิ่งถูกยุบพรรคคงเป็นผลมาจากการที่

ท่านไร้สติไม่สำเหนียกฟังเสียงระฆังที่คอย

เตือนท่านมาเสมอในการที่ท่านจะสามารถ

เลือกทำในสิ่งที่ถูกต้องเพื่อประเทศตั้งแต่

ต้น แต่เสียดายที่ท่านเลือกที่จะทำตามใจโลภ

ของท่านมากกว่าเสียงระฆังแห่งสติ

สมมุติว่ามีชุมชนอีกชุมชนหนึ่งชื่อว่าไทย

ชุมชนนี้มีคนอาศัยอยู่ทั้งหมด 100 คน

เป็นผู้ชาย 49 คน ผู้หญิงมากกว่าเล็กน้อย

51 คน

คนส่วนใหญ่มากถึง 94 คนนับถือศาสนาพุทธ

แต่ในจำนวนทั้งหมดนี้ มีแค่ประมาณ 10 คน

ที่มีโอกาสได้เข้าวัดเป็นประจำ

มีคนที่สูบบุหรี่ 14 คน ขณะที่มีคนดื่มเหล้า

ทั้งหมด 30 คน ในจำนวนนี้ มีอยู่ 2 คนที่ดื่ม

ทุกวัน ถึงแม้ว่าจะมีคนออกกำลังกายเป็น

ประจำอยู่บ้าง 29 คน แต่ก็มีคนป่วยเป็นโรค

เบาหวานมากถึง 6 คน และในแต่ละปี มีคน

ต้องตายด้วยโรงหัวใจและมะเร็ง 1-2 คน

ในชุมชนนี้มีคนที่มีโอกาสได้เรียนจบในระดับ

อุดมศึกษาเพียง 8 คน ขณะที่มีคนอีก 60 คน

เรียนจบไม่เกินชั้นประถมฯ มีคนมากถึง 34 คน

ที่ไม่อ่านหนังสือ สถิติคนในชุมชนนี้อ่าน

หนังสือปีละ 2 เล่ม ในขณะที่ชุมชนใกล้เคียง

ชื่อสิงคโปร์ อ่านหนังสือ 50 เล่ม และ ชุมชน

เวียดนามอ่านมากถึง 60 เล่มต่อปี

คนในชุมชนนี้มีงานทำประจำทั้งหมด 55 คน

ในจำนวนนี้มีรายได้น้อยกว่า 3 พันบาท 22 คน

ในขณะที่อีก 24 คนมีรายได้ระหว่าง 3 พันถึง

1 หมื่นบาท และมีเพียงแค่ 1 คนที่มีรายได้

มากกว่า 3 หมื่นบาท

วันนี้คุณคงเป็น 1 ใน 100 คนที่อาศัยอยู่ใน

ชุมชนแห่งนี้ คุณคงเป็นคนเพียงคนเดียว

นั่นแหละที่โชคดีมีรายได้มากกว่าคนอีก

99 คนที่เหลือ และคุณคงเป็นหนึ่งใน 8 คน

ที่ได้เรียนจบระดับอุดมศึกษา ผมหวังว่า

คุณคงมีสถิติการอ่านหนังสือใกล้เคียงกับ

ชุมชนเพื่อนบ้านเรา คุณคงไม่เป็น 1 ใน

14 และ 30 คนที่สูบบุหรี่และดื่มสุรา และ

ถ้าคุณเป็นหนึ่งในคนส่วนใหญ่ที่นับถือ

ศาสนาพุทธผมหวังว่าคุณคงได้มีโอกาส

เข้าวัดปฏิบัติธรรมบ้าง

ถ้าเราย่อส่วนโลกของเราให้เป็นโลกใบเล็กๆ

สมมติว่าคนในโลกใบเล็กๆใบนี้อยู่กันเป็น

ชุมชนที่ประกอบไปด้วยคนทั้งหมด 100 คน

เราจะพบเพื่อนบ้านเราเป็นชาวเอเชีย 61 คน

ในขณะที่ 12 คนเป็นคนยุโรป 8 คนเป็น

คนอเมริกาเหนือ 5 คนอเมริกาใต้

มีชาวแอฟริกันอยู่ 13 คน และ อย่าแปลกใจที่

เราเป็นคนไทยแค่เพียงคนเดียวในชุมชนแห่งนี้

ถ้าแบ่งตามสถานะ เราก็จะพบคนที่เป็นผู้ชาย

50 คน และ ผู้หญิง 50 คนพอดี ในทั้งหมดนี้

47 คนอาศัยอยู่ในเขตเมือง ในขณะที่ 53 คน

อาศัยอยู่ในชนบท มีคนที่พิการไม่สามารถ

ช่วยเหลือตัวเองได้อยู่ 9 คน

คนส่วนใหญ่จำนวน 33 คนนับถือศาสนาคริสต์

นิกายต่างๆกัน ในขณะที่ 18 นับถืออิสลาม

14 คนเป็นฮินดู และมีเพียง 6 คนที่นับถือ

ศาสนาพุทธเหมือนกับเรา ทั้งหมดนี้ยังไม่นับ

คนอีก 13 คนที่นับถือศาสนาอื่นๆอีกจำนวน

มาก และยังมีคนอีกตั้ง 16 ที่ไม่ยอมนับถือ

ศาสนาอะไรเลย

ในด้านความเป็นอยู่ของชาวโลกใบเล็กนี้ มีคน

มากถึง 43 คนที่อยู่อาศัยในสภาพแวดล้อมที่

ไม่ถูกสุขลักษณะ 18 คนไม่มีแหล่งน้ำที่สะอาด

ไว้บริโภค ในชุมชนนี้มีคนอยู่ 6 คนเท่านั้นที่

เป็นเจ้าของทรัพย์สินและความมั่งคั่ง 59%

ของทั้งโลก ในขณะที่ 13 คนยังอดอยาก ขาด

โภชนาการที่ดี

มีคนอยู่ 14 คนที่ไม่รู้หนังสือ ในขณะที่มีเพียง

7 คนที่เรียนหนังสือจบชั้นมัธยม เพียง 12 คน

ที่มีคอมพิวเตอร์ใช้ และมีแค่ 3 คนที่มี

Internet ไว้ใช้งาน

รัฐบาลในโลกใบนี้ใช้เงินถึง 1 ล้านล้าน

เหรียญสหรัฐ ไปในการพัฒนาศักยภาพ

ทางด้านการทหาร ในขณะที่มีงบเพียง 1 แสน

ล้านเท่านั้นในความช่วยเหลือและพัฒนาสังคม

ในด้านต่างๆ

ถ้าวันนี้คุณมีบ้านอยู่ถึงแม้ว่าจะไม่ใหญ่โต

มากมาย มีที่นอนอุ่นๆไว้หลับฝันดี มีเสื้อผ้า

สวยงามสวมใส่ถึงแม้ว่ามันจะเชยไปซักนิด

ก็อย่าคิดมากเพราะเท่านี้คุณก็รวยกว่าคน

อีก 75% ที่เหลือในโลกนี้แล้ว

ถ้าคุณมีบัญชีเงินฝากถึงแม้ว่าจะมีเงินอยู่

ไม่มากก็ตาม คุณก็นับว่าเป็นหนึ่งใน 30

คนที่ร่ำรวยที่สุดในโลกแล้ว เพราะในโลก

ใบนี้ยังมีคน 18 คนที่ต้องดิ้นรนที่จะเอา

ชีวิตรอดด้วยเงินเพียง 1 เหรียญสหรัฐต่อ

วัน หรือดีขึ้นมาหน่อย ก็จะเป็น 53 คนที่ใช้

ชีวิตด้วยเงินเพียง 2 เหรียญเท่านั้น จง

พอใจและชื่นชมสิ่งที่คุณเป็นและสิ่งที่คุณมี

ในวันนี้ แล้วคิดซักนิดว่าคุณจะช่วยโลกนี้

ให้ดีขึ้นได้อย่างไร

แปลจาก The miniature earth http://www.youtube.com/watch?v=rvTFKpIaQhM

ผมอายุ 6 ขวบตอนเกิดเหตุการณ์ 14 ตุลา

ปี 2516 ผมยังจำสถานการณ์ติดตาตอนคุณพ่อ

พาผมและพี่ๆ ไปร่วมสังเกตุการณ์ที่หน้า

โรงแรมรัตนโกสินทร์ แล้ววิ่งหนีการยิงปืนกล

ลงมาจากเฮลิคอปเตอร์ ตอน 6 ตุลา 2519

ผมอายุ 9 ขวบ ก็ยังไม่เข้าใจเรื่องราวในตอน

นั้นมากนัก มาถึงปี 35 เริ่มทำงานแล้วเข้าใจ

การเมืองมากขึ้น ผมเป็นหนึ่งในคนที่เข้าร่วมอยู่

ในม็อบ คืนวันที่ 17 พค นั้นด้วย

บ้านเมืองเราผ่านวิกฤติทางการเมืองมา

บ่อยครั้งเหลือเกิน ทั้งเหตุการณ์เดือนตุลาฯ

พฤษภาฯ ปฏิวัติ รัฐประหาร กันนับครั้งไม่ถ้วน

มาจนถึงเหตุการณ์ ในตอนนี้ซึ่งทุกคนคงคอย

ติดตามว่าสถานการณ์จะคลี่คลายไปในทางใด

คำถามที่ผมเชิญชวนให้สงสัย ไม่ใช่คำถามว่า

แล้วจะจบอย่างไร แต่คำถามที่สำคัญยิ่งกว่าก็

คือคำถามที่ว่า “แล้วครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้าย

หรือไม่” การกู้ชาติครั้งนี้จะเป็นการแก้ป้ญหา

ได้ตลอดไปหรือเปล่า ไม่ว่าจะจบด้วยการ

ลาออก ตั้งรัฐบาลใหม่ หรือยุบสภา เราจะหวัง

ได้อย่างไรว่ารัฐบาลที่จะมาใหม่เป็นรัฐบาลใน

ฝันของเรา

ปัญหาทั้งหมดทั้งปวงไม่ใช่ปัญหาว่าใครจะเป็น

นายกฯ ใครจะมาเป็นรัฐบาล แต่ปัญหาอยู่ที่

ระบบการเมืองของเราที่ยังเอื้อให้เกิดการเอา

รัดเอาเปรียบ เอาผลประโยชน์เข้าตัวเองและ

พวกพ้อง กระบวนการตั้งแต่การเลือกตั้งเข้า

มายังไม่สามารถสกัดกั้นคนไม่ดีให้เข้ามานั่ง

บริหารบ้านเมืองได้

เราคงหวังให้มีแต่คนดีเข้ามาบริหารประเทศ

ไม่ได้ แต่ระบบทางการเมืองต้องดีพอที่จะทำ

ให้คนดีๆอยากเข้ามาทำงาน ระบบต้องเข้มแข็ง

ในตัวเองพอที่จะสกัดกั้นไม่ให้คนไม่ดีเข้ามา

หรือถ้าเข้ามาแล้ว ก็ต้องมีระบบป้องกันไม่ให้

คนเหล่านั้นประพฤติผิดมิชอบได้ และที่สำคัญ

ที่สุดก็คือต้องไม่เป็นระบบที่ทำให้คนดีๆ

เสียคนตามน้ำไปกับผลประโยชน์ที่ยั่วยวน

ถ้าเราแก้ที่ระบบตรงนี้ไม่ได้ บ้านเมืองเราก็

คงจะเวียนว่ายอยู่ในวังวน ของวิกฤติ

การเมือง ต้องออกมาเรียกร้อง “กู้ชาติ”

กันอย่างนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่ากันต่อไป เหมือนดู

ภาพยนตร์เรื่องเดิม แต่ถ่ายทำใหม่ ปรับบท

ให้เหมาะกับยุคสมัย แต่ก็ยังเป็นเรื่องเดิมๆ

ฉากเดิมๆ เป็นหนังที่ดูแล้วไม่มีประโยชน์

กับประเทศชาติเลยจริงๆ

จบลงไปแล้วอย่างยิ่งใหญ่สำหรับปักกิ่งเกมส์

มหกรรมกีฬาของมวลมนุษยชาติ 16 วัน ที่เรา

ลุ้นกีฬาที่ชื่นชอบ เชียร์นักกีฬาฮีโร่ทีมชาติไทย

สมหวังบ้างผิดหวังบ้าง แต่เราก็ได้มา 2

เหรียญทอง 2 เหรียญเงิน นอกจากการแข่งขัน

ความสามารถ ศักยภาพของนักกีฬาแต่ละชาติ

ที่ทำให้เราสนุกตื่นเต้นแล้ว เราควรจะดูเขาแข่ง

อะไรกันอีกนะในโอลิมปิก

โอลิมปิกในปีนี้มีการทำลายสถิติกันมากมาย

ทั้งว่ายน้ำ ยกน้ำหนัก กรีฑา ตามที่

ทุกคนรู้กันดีอยู่แล้ว เป็นการถ้าทายความเชื่อ

ในศักยภาพของมนุษย์ที่ไม่มีขีดจำกัด เช่น

วิ่งร้อยเมตร ไม่มีใครเชื่อว่าจะมีใครวิ่งได้เร็ว

กว่า 9.7 วินาที แต่ในปีนี้มีนักกีฬาจากจาไมก้า

ทำได้ 9.69 วินาที ศักยภาพของมนุษย์ยัง

สามารถพัฒนาได้ดีขึ้นเรื่อยๆ ถ้าผ่านการ

ฝึกซ้อมอย่างหนัก พร้อมตัวช่วยเรื่องอื่นๆ อีก

2-3 ประการ

ประการแรกก็คือวิทยาศาสตร์การกีฬา ไม่ว่าจะ

เป็นเทคโนโลยีทางด้านอุปกรณ์เครื่องมือต่างๆ

ที่ช่วยให้นักกีฬาได้ใช้ศักยภาพสูงขึ้น เช่น

รองเท้านักวิ่งที่ช่วยให้ทรงตัวและวิ่งได้เร็ว

แม้กระทั่งลู่วิ่งที่มีแรงสะท้อนกลับทำให้นักวิ่ง

ทะยานไปข้างหน้าได้เร็วขึ้น ชุดว่ายน้ำรวมทั้ง

แว่นที่ลดแรงเสียดทานในน้ำ

นอกจากนี้ยังมีการวิจัยทางด้านชีวกลศาสตร์

หรือการศึกษาการเคลื่อนไหวของนักกีฬาด้วย

คอมพิวเตอร์เพื่อช่วยวิเคราะห์และปรับปรุง

การเคลื่อนไหวให้เพิ่มศักยภาพในการ

แข่งขันมากขึ้น แน่นอนว่าประเทศที่มีทุน

มาก สามารถลงทุนวิจัยและใช้เทคโนโลยี

เหล่านี้มากก็มีศักยภาพในการแข่งขันมากขึ้น

ประการที่ 2 ซึ่งมีความสำคัญมากขึ้นๆ ในการ

แข่งขันกีฬาทุกชนิด ก็คือจิตวิทยาการกีฬา

ที่ช่วยฝึกสภาพจิตใจนักกีฬาให้แข่งแกร่ง พอๆ

กับสมรรถนะร่างกาย นักกีฬาหลายๆคนมีฟอร์ม

ดี ทักษะเยี่ยม ฝึกซ้อมมาอย่างหนัก แต่เมื่อ

ถึงเวลาแข่งขันไม่สามารถควบคุมความตื่นเต้น

ก็มีโอกาสพ่ายแพ้ นักกีฬาสองคนถ้าฝีมือ

เท่าๆกัน ในเวลาที่แข่งขันจริง จะเป็นการ

แข่งขันเรื่องจิตใจ สมาธิ ใครมีสมาธิดี จิตใจ

แข็งแกร่ง จะสามารถดึงศักยภาพภายใน

ออกมาเพื่อเอาชนะได้ดีที่สุด

จิตวิทยาการกีฬาเป็นการฝึกที่ครอบคลุม เรื่อง

สมาธิ การควบคุมความตื่นเต้น แรงกดดัน

การยึดมั่นในเป้าหมาย ความภาคภูมิใจใน

ตัวเอง นักกีฬามวยทีมชาติไทย รวมทั้งเทควัน

โด ที่ประสบความสำเร็จมากขึ้นเรื่อยๆ ล้วน

แล้วแต่มีการฝึกเรื่องนี้อย่างหนักครับ

ประการสุดท้ายที่ผมคิดว่าสำคัญที่สุด

ก็คือความมุ่งมั่นไม่ท้อถอยของนักกีฬาเอง

เราเห็นนักกีฬาหลายคนที่เคยแพ้อย่าง

หมดรูปในครั้งก่อนๆ แต่มาครั้งนี้กลับได้

ชัยชนะอย่างงดงาม หรือบางคนได้ชัยชนะ

อย่างยิ่งใหญ่ในครั้งก่อน แต่ไม่สามารถ

รักษาจิตใจอันมุ่งมั่นได้อย่างต่อเนื่อง ก็พ่าย

แพ้ได้ในครั้งนี้

น้องเก๋ ประภาวดี ถ้ายอมแพ้จากการผิดหวัง

ที่ไม่ได้เข้าร่วมโอลิมปิกครั้งที่แล้ว และ

ท้อถอยเพราะอาการเจ็บจากการแข่งขัน

ชิงแชมป์โลก ก็คงไม่สามารถกลับมาได้

ชัยชนะอันน่าประทับใจในครั้งนี้

สมจิตร ถ้าถอดใจคิดว่าตัวเองแก่เกินไป

พอแล้วกับ 12 ปีในการรับใช้ชาติ ก็คงไม่

สามารถสร้างเกียรติประวัติให้กับประเทศ

ชาติและตัวเองอย่างยิ่งใหญ่และเป็นการ

แขวนนวมที่สวยงามด้วยการเป็นแชมป์

มาแล้วครบทุกรายการการแข่งขัน

การแข่งขันโอลิมปิกครั้งที่ 30 ที่อังกฤษ

ใน 4 ปีข้างหน้า จะเป็นการแข่งขันของ

นักกีฬาที่พลาดหวังในครั้งนี้ ที่จะยังคง

พัฒนาตัวเอง ยืนหยัด รักษาเป้าหมาย

มุ่งมั่นที่จะเอาชนะ ขอเอาใจช่วยน้องเอ

เพ็ญศิริ นักกีฬายกน้ำหนักอีกคนที่ผิดหวัง

ในครั้งนี้ แล้วยังเจอไฟไหม้ห้องพัก

และ สุนัขตายทั้งสองตัว เป็นเรื่องที่น่า

เสียใจ แต่มันก็เป็นแค่สิ่งที่เกิดขึ้น

ไม่ใช่เรื่องซวยอย่างที่คิดและไม่เกี่ยวกับ

ศักยภาพทางด้านกีฬาเลย วันนี้เสียใจ

กับเหตุการณ์ทั้งหมดได้แต่อย่ายอมแพ้

ชัยชนะที่ยิ่งใหญ่กว่ายังรออยู่ข้างหน้า

ใครก็ตามที่เคยมีความรู้สึกผูกใจเจ็บ โกรธ

โมโหคนที่ทำผิดร้ายแรงกับเราถึงขั้นที่

ให้อภัยกันไม่ได้ ไม่ว่าใครจะบอกให้ปล่อยวาง

ให้อภัยอย่างไรก็ไม่สามารถทำใจได้ ต้องเอา

เรื่องให้ถึงที่สุด ต้องฟังเรื่องราวของคุณอี้

แทนคุณ จิตต์อิสระ ที่เป็นข่าวอุบัติเหตุจนเกือบ

เสียลูกชายวัยขวบเศษ ไปเมื่อต้นเดือนที่ผ่าน

มา แล้วเราจะเข้าใจว่าเมื่อปล่อยวางได้ ให้อภัย

ได้ มหัศจรรย์จะเกิดกับชีวิต

ผมติดตามผลงานของคุณอี้ แทนคุณ มาตลอด

ไม่ใช่ในฐานะของนักแสดงวัยรุ่น และ พิธีกร

ชื่อดังหลายๆรายการ แต่ในฐานะของคนหนุ่ม

ที่ทำงานด้านสังคม มีความรู้เรื่องธรรมะ เป็นนัก

ปฏิบัติธรรม จัดรายการเกี่ยวกับธรรมะ

มีความคิดความอ่านเรื่องชีวิตที่น่าฟังและ

น่าชื่นชม

เมื่อต้นเดือนสิงหาคมที่ผ่านมาคุณอี้และ

ครอบครัวพร้อมกับเพื่อนเดินทางไปต่างจังหวัด

เพื่อร่วมงานแต่งงานของเพื่อน ระหว่างทางมี

รถมอเตอร์ไซค์กลับรถตัดหน้าในระยะกระชั้น

ชิด จนคุณอี้ไม่สามารถควบคุมรถได้ เกิดการ

เสียหลักชนเข้ากับรถบรรทุกจนได้รับบาดเจ็บ

โดยเฉพาะลูกชายที่มีอาการสาหัส ตามที่เป็น

ข่าวใหญ่ไปแล้ว

เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมาผมได้ฟังรายการวิทยุที่

คุณอี้ร่วมจัด เป็นการกลับมาจัดรายการครั้งแรก

หลังจากเกิดเหตุการณ์ซึ่งทำให้คุณอี้หมดแรง

และกำลังใจในการทำงาน คุณอี้เล่าให้ฟังว่า

ถึงแม้จะศึกษาและปฏิบัติธรรมมามากแต่เมื่ออยู่

ในสถานการณ์นั้น ก็ไม่สามารถควบคุมสติได้

จึงปรากฏในข่าวเรื่องการทะเลาะวิวาทกับ

คู่กรณี และจะเอาเรื่องถึงที่สุด แต่เมื่อเวลาผ่าน

ไป คุณอี้เรียกสติกลับคืนมา ปล่อยวางกับ

เหตุการณ์ และให้อภัยคู่กรณีได้

คุณอี้แบ่งปันว่าในวินาทีที่ตนเองตัดสินใจ

ให้อภัย ความรู้สึกโล่ง เบาสบายก็เกิดขึ้น

ความรู้สึกหนักอึ้ง เคียดแค้นหายไปทันที

หลังจากนั้นเหตุการณ์ก็คลี่คลายลง อาการ

ของลูกชายที่เดิมสาหัส สมองและอวัยวะ

ภายในกระทบกระเทือน ก็ดีวันดีคืน

ในวันที่เจรจาคดี คุณอี้ยังให้เบอร์โทรศัพท์และ

บอกว่าถ้ามีอะไรให้ช่วยก็โทรมาได้ และทุก

วันนี้คู่กรณีก็ได้โทรศัพท์มาถามถึงความ

คืบหน้าของอาการ ซึ่งคุณอี้ก็พูดคุยด้วย

ตามปกติ

ผมคิดว่าเหตุการณ์นี้เป็นเรื่องความ

มหัศจรรย์ของการให้อภัย เมื่อไหร่ที่เรา

ปล่อยวาง เมื่อยามที่เรามีเมตตา และ

ให้อภัย เรื่องมหัศจรรย์ก็จะเกิดขึ้นได้

การกระทำของคนคนหนึ่งอาจจะสร้าง

ผลกระทบกับคนอีกหลายๆคน หากเรา

โต้ตอบด้วยความเคียดแค้น ผลกรรมก็

ขยายวงกว้างขึ้นและมีผลกระทบออกไป

มากขึ้น แต่หากเราสามารถใช้ความเมตตา

และให้อภัยอย่างแท้จริงได้ สิ่งมหัศจรรย์

ก็จะเกิดขึ้นได้ อย่างน้อยก็ทำให้เรา

ปลดปล่อยจากความทุกข์เพราะ โมหะ

ความเคืองแค้น ชิงชัง อย่างนี้ใครที่เคย

คิดแค้นใครอย่างไม่สามารถให้อภัยได้ก็คง

ต้องใช้กรณีคุณอี้เป็นตัวอย่างครับ

ระบบทุนนิยมทำให้โลกของเราทุกวันนี้เจริญ

ขึ้นมาก แต่สิ่งที่ตามมากับความเจริญที่เราเห็น

ก็คือความเหลื่อมล้ำ ช่องว่าง ความแตกต่าง

ของสังคม คงไม่ผิดถ้าจะสรุปว่าระบบทุนนิยม

เป็นระบบเศรษฐกิจและการตลาดที่ดีที่สุดเมื่อ

เทียบกับระบบสังคมนิยมซึ่งเป็นอดีตไปแล้ว

แต่ระบบที่สร้างความเจริญอย่างยิ่งยวดนี้ก็คงมี

สิ่งผิดปกติที่ต้องได้รับการแก้ไข

ทุกวันนี้เรามีไฟฟ้าใช้อย่างสดวกสบาย

มี Internet มี LCD TV แต่ในอีกด้านของสังคม

ยังมีพื้นที่ในชนบทอีกมากมายที่ไฟฟ้ายังเข้า

ไปไม่ถึง เราเห็นคนร่ำรวย Dinner บนชั้น

ดาดฟ้าโรงแรมหรูมื้อละ 2 หมื่น แต่ในอีกด้าน

ของโลกยังมีเด็กอีกมากมายที่กำลังจะอดตาย

เรามีบริษัทผลิตยาที่ค้นคว้าวิจัยยาที่เกือบจะ

เป็นยาวิเศษรักษาได้ทุกโรค แต่ทุกวันนี้มีคน

มากมายตายไปเพราะโรคมาเลเรีย เพียง

เพราะว่าบริษัทผลิตยาเหล่านั้น ไม่สนใจที่จะ

ผลิตยารักษาโรคนี้เนื่องจากกลุ่มเป้าหมายของ

ตลาดนี้ยากจนและไม่มีกำลังซื้อ

ระบบทุนนิยมสร้างความเจริญขึ้นมากมาย

พอๆกับที่สร้างให้คนเป็นอภิมหาเศรษฐี แต่ใน

ขณะเดียวกันก็ยังได้สร้างช่องว่างในด้านตรง

ข้าม ระบบทุนนิยมได้ให้สิทธิ์กับคนที่มีทุนเข้า

มาสร้างความร่ำรวย ในขณะที่มีคนอีกมหาศาล

ไม่มีปัญญาความสามารถและทุนที่จะเข้ามาอยู่

ในระบบได้ ความโลภยังเป็นปัจจัยที่ทำให้บาง

คนในระบบทุนกอบโกย แบบมือใครยาวสาวได้

สาวเอา ซึ่งยิ่งทำให้ช่องว่างยิ่งกว้างใหญ่และ

คนที่ไม่มีสิทธิ์ยิ่งถูกเบียดบังจนไม่มีที่อยู่ใน

สังคม

เมื่อ 200 กว่าปีก่อน อดัม สมิธ บิดาของระบบ

ทุนนิยมคงไม่ได้ตั้งใจที่จะให้มันผิดเพี้ยนไป

มากขนาดนี้ แต่ไม่ว่าปัญหาอะไรในโลกนี้ถ้ามัน

มากจนถึงจุดสูงสุด ก็จะต้องมีทางออกเสมอ

ในช่วงหลายๆปีที่ผ่านมา ผมได้เห็นเรื่องราว

ทฤษฎี ทางเศรษศาสตร์ใหม่ๆ ที่นัก

เศรษฐศาสตร์พยายามคิดออกมาเพื่อแก้ปัญหา

ความผิดเพี้ยนนี้ ไม่ว่าจะเป็น Compassionate

Capitalism หรือ เมตตาทุนนิยม เป็นระบบทุน

นิยมซึ่งใส่เมตตาธรรมที่ต้องให้กับสังคมไป

พร้อมๆกัน หรือจะเป็นเรื่องยอดฮิตตอนนี้ก็คือ

CSR หรือ Corporate Social Responsibility

ล้วนแล้วแต่เป็นแนวคิดดีๆที่จะทำให้ คนที่มี

อำนาจอยู่ในระบบทุนหันมาสนใจสังคม ตอบ

แทนคืนสู่สังคมด้วย

ล่าสุดอภิมหาเศรษฐีของโลกผู้ที่มีอำนาจอยู่ใน

ระบบทุนตัวจริงอย่าง Bill Gates หลังจากที่

ประสบความสำเร็จในระบบทุนอย่างมากมาย

ก็ได้เกษียณจาก MicroSoft และอุทิศตัวเอง

ในการรณรงค์ ระบบที่เป็นศัพท์ใหม่คือ

Creative Capitalism หรือ ทุนนิยมเชิง

สร้างสรรค์ ซึ่งเขาได้ปราศรัยกับนักศึกษาที่

ฮาร์วาร์ด รวมในการประชุม World Economic

Forum และปลุกเร้าให้หัวกระทิทั้งหลาย

ช่วยกันคั้นมันสมองมาช่วยกันแก้ปัญหาซึ่ง

ใหญ่ที่สุดในโลกคือความยากจนและการด้อย

โอกาสทางสังคมของคนส่วนใหญ่ของโลก

มากกว่าการที่จะสร้างความมั่งคั่งจากความ

ได้เปรียบแบบมือใครยาวสาวได้สาวเอา

Bill Gates ได้กล่าวว่าไม่ผิดอะไรที่องค์กรจะ

ทำกำไรอย่างมหาศาล และ ขยายธุรกิจอย่าง

มโหฬาร แต่การประสบความสำเร็จอย่างนั้นยัง

มีทางเลือกอีกด้านในการสร้างธุรกิจที่เป็นการ

ช่วยเหลือให้โอกาสกับคนที่ยากจนเหล่านั้นได้

มีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น

บริษัทผู้ผลิตยาน่าจะมีวิธีที่สร้างสรรค์ มี

เทคโลยีที่เหมาะสมในการผลิตยารักษาโรค

มาเลเรียให้กับคนที่ต้องการซึ่งส่วนใหญ่เป็นคน

ยากจนเป็นจำนวนมาก ในราคาที่เหมาะสม

และในปริมาณที่มหาศาลที่บริษัทยาเหล่านั้นจะ

ทำกำไรได้

บริษัทฯโทรศัพท์แห่งหนึ่งในเคนยาทำกำไร

มหาศาลกับตลาดที่เติบโตมากๆของคนด้อย

โอกาสด้วยการให้คนยากจนเหล่านั้นมีโอกาส

ในการใช้โทรศัพท์มือถือในราคาถูกและคิดค่า

โทรเป็นวินาที

อีกตัวอย่างที่หลายๆคนรู้ดีก็คือการเปิดธนาคาร

Grameen Bank ในบังคลาเทศของ

Muhammad Yunus ซึ่งปล่อยกู้ให้กับผู้หญิง

แม่บ้าน คนยากจนที่เดิมไม่มีโอกาสในการ

เข้าถึงทุน ได้มีโอกาสในการกู้เงินเล็กๆน้อย

เพื่อเริ่มต้นทำธุรกิจ ฟังดูไม่ค่อยมีอนาคตแต่

ปัจจุบันนี้ธนาคารมียอดการปล่อยกู้ ผลกำไร

และการเติบโตอย่างงดงาม

ผมได้อ่านเรื่องนี้จาก Time และเห็นว่าเป็น

เรื่องน่าสนใจ และน่ายกย่อง Bill Gates

ซึ่งเป็นคนที่ประสบความสำเร็จในระดับ

สูงสุดในโลกทุนนิยม แต่ก็มองเห็น

จุดบกพร่องในระบบนี้ จนเป็นผู้จุดพลุ

ประเด็นนี้ให้เป็นที่น่าสนใจยิ่งขึ้น

Creative Capitalism คงเป็น Trend

ใหม่ในการทำธุรกิจที่ให้เราใช้ความคิด

สร้างสรรค์ในการสร้างตลาดใหม่ที่ถูก

ทอดทิ้ง เป็นการสร้างตลาดพร้อมกับ

สร้างสรรค์สังคมไปในตัว อันที่จริงก็เป็น

Blue Ocean อย่างหนึ่งเหมือนกัน แต่เป็น

Compassionate Blue Ocean

ภรรยาผมตั้งแต่เด็กฝันว่าจะเป็นนักเขียน

ตอนเป็นนักเรียนเขียนรายงานได้ดี คุณครูเคย

บอกว่าโตขึ้นจะเป็นนักเขียน

ล่าสุดเธอเขียนเรื่องสั้นเรื่องแรกในชีวิต

ส่งประกวดนายอินทร์อะวอร์ด ได้เข้ารอบ

สุดท้ายประเภทเรื่องสั้น ถึงแม้จะไม่ได้รับ

รางวัลใดๆ แต่ผลงานเรื่อง “ของขวัญ” ของเธอ

ก็ได้รับการตีพิมพ์เป็นหนังสือรวมเรื่องสั้นรอบ

สุดท้ายนายอินทร์อะวอร์ดปี 2551 ซึ่งมีชื่อเล่ม

เป็นเรื่องสั้นรางวัลที่หนึ่งว่า “ดอยรวก”

ผมไม่สามารถนำเรื่อง “ของขวัญ” มาโพสต์ได้

เนื่องจากเป็นลิขสิทธิ์ของสำนักพิมพ์อัมรินทร์

ยังงัยก็ลองซื้อมาอ่านกัน หรือไปยืนอ่านหน้า

แผงก็ได้ไม่ว่ากันครับ เป็นเรื่องสั้นๆ ที่มีเนื้อหา

น่าประทับใจ และเทคนิคการนำเสนอเรื่องที่

น่าสนใจ

ความฝันมีไว้ให้ค้นหา หลายๆคนมีความฝัน

มากมายในวัยเด็ก แต่ความฝันนั้นก็ลางเลือน

ไปพร้อมกับวันเวลาที่ผ่านไป แต่มีบางคน

ไม่เคยลืมความฝันของตัวเอง และก้าวไปหา

มันเมื่อมีโอกาส วันนี้ความฝันเล็กๆของเธอเป็น

จริงแล้ว และเธอกำลังก้าวไปสู่ฝันที่ใหญ่ขึ้น

ผมภูมิใจและเป็นกำลังใจให้เธอเสมอครับ

]]> http://gratunn.wordpress.com/2008/08/09/%e0%b8%82%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%82%e0%b8%a7%e0%b8%b1%e0%b8%8d/feed/ 1 gratunn http://gratunn.wordpress.com/2008/08/07/%e0%b8%aa%e0%b8%a3%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%87%e0%b8%aa%e0%b8%a3%e0%b8%a3/ http://gratunn.wordpress.com/2008/08/07/%e0%b8%aa%e0%b8%a3%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%87%e0%b8%aa%e0%b8%a3%e0%b8%a3/#comments Thu, 07 Aug 2008 09:38:55 +0000 gratunn http://gratunn.wordpress.com/?p=175 ]]>

ผมได้รับ email ภาพเหล่านี้จากเพื่อน เห็นแล้ว

เลยเอาแชร์ครับ

อีตาศิลปิน ไม่มีชื่อระบุคนนี้คงเป็นคนอารมณ์ดี

ศิลปินสุดๆ เห็นอะไรก็สามารถนำมาสร้างเป็น

งานศิลปะได้แม้กระทั่งรถที่สกปรกครับ

คนเราถ้าทัศนคติดี มองโลกในแง่ดีก็มีความคิด

สร้างสรรค์ไปได้เรื่อยๆ